凡的基.尔.提♡ View my profile

[SF.] That XX

posted on 01 Oct 2012 20:07 by childen2shangri-la in short-fiction directory Fiction, Asian

Title: 
That XX
Paring: Dongwoon x Gikwang Feat. (…)
Genre: Short fiction, A/U, Romantic, Dramaฟูมฟาย
Rate: R #Warning
Author: Jungshingyrti
BGM: That XX – G-Dragon

NOTE: -
 
 
 
 
1.
 
 
 
เ พราะฝนเม็ดใหญ่ที่กระหน่ำตกลงมาทำให้การจลาจรของทั้งเมืองติดขัด… แต่มันกลับไม่เป็นผลต่อตัวคุณเลย คุณยังคงมาถึงสถานที่นัดก่อนเวลาจริงไม่ต่ำกว่า 15 นาทีเสมอ สั่งชาผลไม้แก้วโปรด และละเลียดเล็มปลายหลอดด้วยริมฝีปากกลมๆ ซึ่งดูน่ารักมาก น่ารักที่สุดอย่างอ้อยอิ่งเพื่อรอใครอีกคน วิเศษมากตรงที่เขาคนนั้นคือผม

ผมไม่มีทางสายไปได้หรอก เพราะคุณคือคนสำคัญและมันจึงเป็นนัดที่สำคัญ กว่า 40 นาทีที่ซุ่มตัวอยู่เงียบๆ ในร้านหนังสือตรงข้ามกันกับคาเฟ่ ทันทีที่มองเห็นคุณ ทั้งร่างกายเหมือนถูกฉุดดึง ทว่ายังช้ากว่าความคิดและจิตใจ ซึ่งดิ่งฉิวไปถึงบนโต๊ะอาหารของเราแล้วในตอนนี้

บ่ายแก่วันอาทิตย์ไม่สว่างสดใสอย่างที่ควรจะเป็น เพราะเมฆฝนในฤดูฝน นั่นน่ะ หมายถึงสำหรับคนอื่นแล้วล่ะก็ แต่สำหรับผมแล้วเพราะคุณยังคงสว่างสดใส แจ่มกระจ่างขนาดนั้น มันจึงยังเป็นบ่ายวันอาทิตย์ที่เจิดจ้าเกินกว่าจะหยุดความคิดฝันของผู้ชายคนหนึ่งได้


คุณคือนางฟ้าจริงๆ


“พี่ดูจุน ...!”

ดวงตากลมโตเบิกขึ้นอย่างตกใจ ปฏิกิริยาแบบนี้เป็นเหมือนกันกับที่คาดเดาไว้เลยไม่ผิด แต่ที่ผิดคือชั่วประเดี๋ยวเดียว เพียงไม่กี่วินาทีต่อจากนั้น คุณคว้าผ้าเช็ดหน้าสีน้ำตาลเข้มเรียบๆ ในกระเป๋าขึ้นมา และพยายามจัดแจงซับเอาหยดน้ำฝนบนใบหน้าและเส้นผมของผมออก

ผมได้แต่หัวเราะกันการกระทำอันน่ารัก

“ทำไมถึงได้เปียกฝนล่ะครับ ผมโทรฯบอกพี่แล้วแท้ๆ เลย วันนี้พยากรณ์อากาศบอกว่าฝนจะตกตอนบ่ายน่ะ ทำไมพี่ไม่ยอมพกร่มมาล่ะ”

คุณมันน่ารักที่สุดเลยจริงๆ ผมเคยพูดผิดตรงไหน ในตอนนั้นทำได้เพียงยิ้มกลบเกลื่อนปัดมือปัดไม้ทำนองว่าเรื่องเล็กน้อยน่ะช่างมันเถอะ

“วันนี้ผมเลี้ยงนะครับ ขอบคุณพี่มากที่อุตส่าห์มาช่วยติวหนังสือให้”

พูดจบคุณยิ้มอย่างน่ารัก รอยยิ้มที่ทำให้ทุกอย่างเป็นไปได้เพราะจะไม่มีใครเลยจริงๆ ที่ปฏิเสธมัน

หนังสือเรียนวิชาแคลคูลัสทั่วไปที่มีกระดาษปกห่ออยู่เรียบร้อย ทั้งยังถูกเก็บรักษาเป็นอย่างดีนั้นมีชื่อของคุณเขียนไว้ ลายมือของคุณก็สวยเหมือนกันกับตัวคุณนั่นล่ะ


อี กีกวัง


เป็นชื่อที่เพราะมากๆ
 
 
 
 
 
2.
 
 
 
ด อกไม้ดูเหมือนจะเกลียดคุณนะที่ผมเห็น แน่นอนอยู่แล้วเพราะสำหรับผม ไม่ว่ายังไงซะคุณก็สวยงามกว่าพวกนั้นรวมกันทั้งโลก มีกลิ่นที่หอมกว่า และมีสัมผัสที่อ่อนนุ่มกว่า คุณมีค่ากว่าอะไร ไม่ว่าอะไรก็ตามแต่

“เลือกได้ตามใจชอบเลยนะกีกวัง”
“ขอบคุณจริงๆ นะครับ …!”

อาจจะต้องโดนเทศน์ไปนานสองนานเชียวล่ะ ก็ในเมื่อกล้วยไม้สีขาวดอกที่แม่รักที่สุด บนต้นที่แม่รักที่สุดถูกพรากออกไปเพียงฉับเดียวอย่างง่ายดายด้วยกรรไกรด้ามเล็กๆ ในฝ่ามือนุ่มนิ่มนั่น

เจ้าตัวดูจะชอบใจไม่น้อย ทั้งยังตาถึงใช่เล่นที่ไหนเล่า กล้วยไม้นั่นเป็นต้นที่แพงที่สุดและหายากที่สุดด้วย เหมาะสมกับคนอย่างคุณแล้วล่ะ... น้อยไปกว่านี้ไม่ได้หรอก แทนที่จะเบ่งบานต่อไป การที่มันถูกพรากไปด้วยสองมือ รอยยิ้ม และแววตาที่เปี่ยมสุขของคุณนั้น ทำให้มันยิ่งมีค่ามากกว่าจะยังอยู่ในที่เก่าเป็นพันเป็นล้านเท่า


ผมรักคุณ...


“คุณแม่ต้องชอบมากแน่ๆ เป็นดอกไม้ที่สวยที่สุดในโลกเลยครับ ผมชอบมากๆ ขอบคุณจริงๆ นะครับ”
“อืม...”
“ขอบคุณมากๆ เลยครับ พี่จินแทค”



รัก...
 
 
 
 
 
3.
 
 
 
ทั้ งๆ ที่รู้ดีว่าคุณเกลียดควันบุหรี่ แต่ผมกลับทำเรื่องบ้าๆ แบบนั้นต่อหน้าคุณ ด้วยอีโก้โง่ๆ ของคนโง่ๆ ผมเป็นคนโง่จริงๆ นะ...

กีตาร์โปร่งตัวเก่าถูกยกขึ้นวางตำแหน่งเดิมบนหน้าตัก ปลายนิ้วเรียวยาว เกี่ยวคลอไปกับสายทั้ง 6 จนเกิดเป็นสิ่งที่เรียกว่าดนตรีขึ้นมา เป็นสิ่งที่น่ามหัศจรรย์แต่นั่นหมายความว่า จะต้องยังไม่ได้นับคุณรวมเข้าไปด้วย

แน่นอนอยู่แล้วล่ะ... คุณต่างหากที่มหัศจรรย์ยิ่งกว่า

ผมคาบมวนบุหรี่สีขาวยี่ห้อโปรดเอาไว้ ค่อยๆ อัดมันตรงเข้าปอด ทั้งยังเกากีตาร์เป็นจังหวะประสานไปกับเครื่องดนตรีของเพื่อนร่วมวงคนอื่นๆ บนเวทีที่เป็นจุดสร้างสีสันให้กับบาร์แห่งนี้ สำหรับผมแล้วทุกอย่าง...

ไม่เลย

ไม่มี

นอกจากคุณแล้ว รอบตัวกลายเป็นเพียงทิวทัศน์สีขาวดำที่กลืนกันไปมาจนหมดความน่าสนใจ พวกเขาไม่ผิดอะไรหรอก... คุณแค่แสนดีเกินไป คุณเท่านั้น

ในหน้า แววตา กับท่าทางน่ารัก โบกมือไปมาจากโต๊ะในมุมเล็กๆ มุมหนึ่ง หวังว่าผมคงจะสังเกตเห็น นั่นบ้าแล้ว... คุณไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้นเลยกีกวัง เพราะต่อให้คุณนิ่งงัน เงียบเชียบอยู่ที่ซอกมุมไหนสักที่ในโลก ผมก็จะมองเห็นเพียงคุณ คุณเท่านั้นล่ะ ผมจะต้องตายเพราะรักคุณ


“พี่จุนฮยอง~ ทางนี้ เฮ้~~~”


เพราะรักคุณจริงๆ นั่นแหละ
 
 
 
 
 
4.
 
 
 
แ สงจากสปอร์ตไลท์ที่มีปริมาณมากเกินไป ส่องสว่างจนคล้ายกับว่า กำลังพยายามที่จะทำให้จุดเล็กๆ จุดเดียวที่กลางเวทีกลืนหายไปในวินาทีใดวินาทีหนึ่ง

กีกวังหรี่ดวงตาลง จนมันกลายเป็นเพียงขีดเล็กๆ ดูน่ารักแม้ในสถานการณ์อันน่าลำบากใจเช่นนี้

“กีกวังโอเคหรือป่าว? องค์ที่ 2 เธอต้องเดินขึ้นมาที่ตำแหน่งซีสิ”

นักแสดงพยักหน้า เคลื่อนตัวขึ้นมาประจำอยู่ที่ตำแหน่งตามผู้เป็นอาจารย์ชี้ ใช่ว่าไม่เคยขึ้นเวทีหรืออย่างไรหรอกนะ กับการเป็นตัวแสดงเอกตั้งแต่ปี 1 กระทั่งปี 3 อันที่จริงแล้วไม่มีอะไรที่เป็นปัญหาเลย

ไม่มีสักหน่อย

ใช่ ยกเว้นแต่เพียงเรื่องเดียว



ซน ดงอุน...
 
 
 
 
 
1.
 
 
 
ใ ช้เวลาเพียงไม่นาน ดูเหมือนว่าพายุจะพัดผ่านไปได้ไกลทีเดียว โดยที่ไม่รู้ตัวเลยเราทั้งคู่ใช้เวลาอยู่ด้วยกันภายในคาเฟ่เล็กๆ เป็นร้านชื่อดังที่เต็มไปด้วยบรรยากาศน่ารักและอาหารถูกปาก ที่แบบนี้ไม่มีใครเขาพากันมาหรอกนอกจากประเภทเรียกกันได้ว่าเป็น ‘คนรัก’

มันทำให้อยากจะฉีกยิ้มจนกลายเป็นบ้าไปได้ง่ายๆ ในขณะเดียวกัน เพราะคุณที่ไม่รู้อะไรเอาเสียเลย ยอมตอบตกลงอย่าไม่ตะขิดตะขวงใจ ผมยิ่งมีความสุขจริงๆ นะ

ให้วินาทีนี้ ยุน ดูจุนเป็นผู้ชายที่โชคดีที่สุดในโลกเลยแล้วกัน


“ยากมากๆ แต่เพราะพี่ดูจุนสอนถึงเข้าใจง่ายขนาดนี้ พี่ดูจุนสุดยอดเลย”

ไม่ นี่มันไม่ใช่แค่ผู้ชายที่โชคดีที่สุดในโลกแล้วมั้ง คุณกำลังทำให้ผมเป็นผู้ชายที่มีความสุขที่สุดในโลกด้วย

“พี่เต็มใจช่วย ถ้าสงสัยอะไรอีกบอกได้เลย จะสอนให้”

คุณยิ้มจนแก้มทั้งสองข้างที่ดูนุ่มนิ่มจนไม่กล้าสัมผัสนั่นคล้ายกับตัวการ์ตูน เราช่วยกันเก็บอุปกรณ์การเรียนลงกระเป๋า ในตอนนั้นคือวินาทีที่คิดคำนวณมาแล้วอย่างดี ผมกุมมือเล็กๆ ของคุณเอาไว้และมอบของบางอย่างให้ ของที่คิดมาอย่างหนักแล้วว่าคุณคงจะชอบ

“ครับ?”

คุณคลายฝ่ามือออก มีสีหน้าตื่นตาตื่นใจ หัวใจทั้งดวงของผมลิงโลดเกินกว่าจะบังคับ

“แหวนเหรอครับ?”

มันเป็นแหวนทองคำขาววงเล็กๆ ที่เรียบง่ายทว่ากลับดูทั้งน่ารักและสง่างามอยู่ในตัว เรื่องนั้นแน่นอนที่สุด ผมตั้งใจที่สุด เพื่อคุณ เลือกสรรอย่างตั้งอกตั้งใจ ทั้งหมดนี้น่ะ...


“ผมรับมันไว้ไม่ได้หรอกครับ”
 
 
 
 
 
2.
 
 
 
“ ถ้าอย่างนั้นผมรบกวนพี่เท่านี้ดีกว่า ขอบคุณไปหลายครั้งแล้ว แต่ก็อยากจะพูดอีกจริงๆ ดอกไม้พวกนี้จะใช้อย่างดีเลยครับ”

ผมหัวเราะเพราะจริงอย่างที่คุณว่า คุณพูดขอบคุณบ่อยครั้งจนนับไม่ถ้วน ขณะเดียวกันผมได้แต่โบกมือบอกปัดซ้ำๆ เช่นกันว่าไม่เป็นไรจริงๆ

ที่จริงแล้วมันเป็นเรื่องที่น่าเต็มใจจริงๆ จริงๆ เลยนั่นล่ะ อะไรก็ได้ถ้าผมจะสามารถทำเพื่อคุณ


“เดี๋ยวพี่ไปส่งที่บ้านก็แล้วกัน”

คุณปฏิเสธด้วยความเกรงใจอีกตามเคยแต่ผมก็รบเร้าจนคุณจอมจำนน แม้ว่าคุณจะมีสีหน้าแปลกไปและท่าทางอึกอักแบบนั้นขณะที่เรานั่งอยู่ข้างกันบนมินิคูเปอร์คันเก่าของผม ไม่ได้คิดติดใจอะไรเลย กระทั่งมาถึงทางเลี้ยวที่สมควรเลี้ยว

“พี่จินแทค …! อ๊ะ ต้องเลี้ยวขวาครับ ใช่ ต้องเลี้ยวขวาครับ”

รู้สึกแปลกใจแต่ก็หักพวงมาลัยไปในทิศทางที่คุณบอก ถามย้ำแบบติดตลก

“พี่ว่าพี่จำได้นะว่าบ้านนายอยู่ถนนเส้นนั้น นี่คนแก่อย่างพี่หลงๆ ลืมๆ หรือเด็กๆ อย่างนายหาทางกลับบ้านไม่ถูกเนี่ย หืม?”

คุณได้แต่ส่งยิ้มแหยๆ อ้ำอึ้งอยู่ไม่นานก็ปริปาก


“เอ่อ... ผมจะไปบ้านดงอุนน่ะครับ”
 
 
 
 
 
3.
 
 
 
คุ ณส่งยิ้มมาให้ตั้งแต่ตอนที่ผมนั่งอยู่ไกลๆ กระทั่งลงจากเวทีแล้วหาทางมาพบคุณจนได้ คุณรีบชิงพูดขึ้นมาก่อน

“พี่นักกีตาร์เท่จัง”

ผมหัวเราะ

คุณน่ารักอย่างนี้เสมอ ช่างพูด ยิ้มเก่ง จะแปลกอะไรที่ผมทั้งรักทั้งหลงคุณมากขนาดนี้ ถ้าไม่รักน่ะสิ คงเป็นอะไรที่ผิดมากๆ

“ขอบใจ แล้วกินอะไรหรือยัง?”

เห็นได้ชัดว่าเพื่อนๆ ที่มาด้วยกันในโต๊ะแยกย้ายกันไปเที่ยวเล่นจนหมดแล้ว ทิ้งไว้แต่คนน่ารักที่ตั้งหน้าตั้งตาคอยใครอีกคนลงมาจากเวทีอย่างไม่ปริปากบ่น หรือมีทีท่าเบื่อหน่ายสักนิด

คุณส่ายหน้า ต้องการบอกว่าไม่ได้อยากทานอะไรเท่าไหร่

หลังจากที่ขึ้นปีสุดท้ายเราไม่ค่อยได้เจอกัน เพราะผมไม่ได้เล่นดนตรีให้กับคณะการละครอีกถึงได้ห่างกันแบบนี้ ผมจับจ้องใบหน้าของคุณจนแม้แต่ตัวเองยังรู้สึกได้เลยว่านั่นออกจะมากเกินไป แต่คุณก็หัวเราะ ชวนคุยนู่นคุยนี่เป็นปกติ


คิดถึงคุณจะแย่


“พี่จุนฮยองได้ทุนไปเรียนต่อต่างประเทศด้วยไม่ใช่เหรอ พี่เจ๋งมากๆ เลยนะ”

ทำผมหัวเราะอีกครั้ง ปากคุณพูดว่าเจ๋งและสายตาที่ระยิบระยับแบบนั้นก็สื่ออกมาว่านี่น่ะมันเจ๋งจริงๆ อย่างพูดเช่นกัน ทำไมถึงได้เป็นแบบนี้นะ

“คงไม่ไปหรอก” ผมบอก คุณถลึงตา
“ทำไมล่ะครับ ต้องไปสิ อุตส่าห์ได้ทุนทั้งที เขาเลือกพี่คนเดียวเลยนะ” คุณโวย
“อืม... ก็มีเหตุผลส่วนตัว”
“โธ่”
“ไม่อยากจากที่นี่ไป... ไม่อยากจาก... เออ อืม ขอโทษทีฉันสูบบุหรี่มา

คุณไอ

คุณไอไปด้วยหัวเราะไปด้วย ใช่แล้วคุณไม่ชอบกลิ่นของบุหรี่ คุณไม่ชอบ ออกจะถึงขั้นแพ้มันด้วยซ้ำไปเพราะเห็นว่าไอจนน้ำหูน้ำตาไหลได้ตลอด รู้แบบนี้ยังจะมาอยู่ในสถานที่แบบนี้อีก

“ในนี้มันก็มีแต่กลิ่นเหล้ากลิ่นบุหรี่สิ ที่จริงนายก็ไม่น่ามาหรอกเดี๋ยวได้ตายกั